ส่วนครูทุกคนก็ไม่มีอะไรนอกจาก กลอนที่อยู่ในใจของครูเสมอคือ

"โอบเอื้อและเจือคุณวิจิตร ทะนุศิษย์นิรันดร์กาล

ไปเปื่อก็เพื่อดรุณชาญ ลุฉลาดประสาทสรรพ์"