ความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอน

Pedagogical Content Knowledge (PCK)

ขจรศักดิ์ บัวระพันธ์ และ วรรณทิพา รอดแรงค้า เขียนไว้ในวารสารศึกษาศาสตร์ปริทรรศน์ ปีที่ 20 สพฐ. นำมาเป็นเอกสารการอบรมเชิงปฎิบัติการวิจัย และประเมินโครงการโรงเรียนในฝัน เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2553 ที่โรงแรมริชมอนด์ จังหวัดนนทบุรี

ในเอกสาร 19 หน้ากระดาษเอสี่ กล่าวไว้ว่า ความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอนเกิดจากการบูรณาการระหว่างความรู้ที่เป็นพื้นฐานเพื่อใช้ประกอบการสอนสองอย่างคือ ความรู้ในเนื้อหา และความรู้เกี่ยวกับวิธีสอน แนวคิดนี้มีการวิจัยในต่างประเทศ โดย Veal,1998; Bell et al.1998; Zembal-Saul et al; Kinark,2002 พบว่าทำให้ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์สูงขึ้น

แนวคิดสำคัญจากเอกสารดังกล่าว ได้กล่าวถึงองค์ประกอบของความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอนไว้ 8 ประการ ดังนี้ 1. ความรู้ในเนื้อหา 2. ความรู้เกี่ยวกับวิธีสอน 3. ความรู้เกี่ยวกับแนวคิผู้เรียน 4. ความรู้เกี่ยวกับหลักสูตร 5. จุดมุ่งหมายการสอน 6. ความรู้เกี่ยวกับการวัดผล 7. ความรู้เกี่ยวกับบริบทการเรียนรู้ 8. ความรู้เกี่ยวกับสื่อการเรียนรู้

อ่านโดยรวมๆ แล้ว สรุปได้ว่า ความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีสอน เป็นระบบคิดใหม่ที่มาจากแนวคิดเดิมๆ ที่สามารถนำมาเป็นหลักคิดสำหรับการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ให้คม ชัด ลึกขึ้น แนวคิดนี้จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ที่จะนำไปใช้ในการพัฒนาตนเองของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนรู้โดยตรงคือ ครู และผู้ที่สนับสนุนส่งเสริมครูให้พัฒนาการจัดการเรียนรู้ นับตั้งแต่ สพฐ; ศน. ผู้จัดการการเรียนรู้ระดับโรงเรียน นับตั้งแต่ ผอ. รองฝ่ายวิชากร หัวหน้ากลุ่มสาระ ฯลฯ