โอ้โฮ!  สุดยอดบทกลอนเกี่ยวธรรมชาติของสายฝนโปรย ที่ไม่มีใครห้ามมันไม่ตกได้ หรือเสกให้มันตกได้ เมื่อถึงคราวหน้าฝน ยามนี้ที่ไหน ที่ไหนก็แห้งแล้งเหลือเกิน และทุกภาคก็ต้องการสายฝน น้ำฝนเพื่อการเกษตร  ปีนี้วิกฤตจริงๆๆ ฝนทิ้งช่วงด้วย พอตกลงมาก็ไม่พอที่จะทำอะไร ต้นไม้ก็เหี่ยวเฉา ถ้าขืนยังไม่ตก ปีนี้เกษตรกรทางอีสานตายแน่ๆๆคะ และไม่ใช่แต่ทางอีสาน ทุกภาคของไทยก็ต้องการฝน  แต่มีภาคใต้ที่ฝนตกชุกเกินไป จนไปกรีดยางไม่ได้ ใช่ไหมคะ  เพราะน้ำฝน จะผสมกับน้ำยาง  ทำให้น้ำยางเสียราคาใช่ไหมคะ ต้องมาปลูกที่ภาคอีสานจริงๆๆ  ต้นยางลำพัน หรือต้องย้ายมาตภูมิ ไปปลูกถิ่นอื่น ต้นยางก็ลำพันอีก  ที่บ้านพี่สุ มีเศรษฐีสวนยางหลายคนแล้วนะคะ เพราะยางปลูก 7  ปี  แล้วนำมากรีด พอเริ่มกรีด ก็จะได้กรีดตลอดไป ไม่ต้องลงทุนอะไรอีก นอกจากดายหญ้า และให้ปุ๋ยบ้าง กรีดตลอด หลังจากที่ปลูกทิ้งมาถึง 7 ปี

-อ่านกลอน สายฝน แล้วเป็นปรัชญาได้อีกหลายแง่หลายหลายมุมนะคะ นอกจากน้ำฝนเป็นสิ่งสำคัญต่อการเกษตรแล้ว ก็ยังทำให้คนชุ่มชื่นหัวใจ อากาศเย็น  นอนฟังเสียงฝน  ธรรมชาติเมื่อยามฝนหล่นลงบนหลังคา  ว่าสายฝนร้องไห้อีก แถมไม่มีใครรู้ เฮ่อ ชีวิตหนอ มีทั้งสุขและทุกข์คะ