หลังพายุฝนกระหน่ำ ...ย่อมเกิดรุ้งงาม  เป็นสัจธรรมของชีวิตได้คะ ฉะนั้นคนเรา เกิดมามันต้องประสบพบทั้งความสุข  ความทุกข์  ความสมหวัง ความผิดหวัง  แต่ทุกอย่างในชีวิตของน้องครูใจดีก็ผ่านไปได้ด้วยดี และมีความสุขในชีวิตในครอบครัว เป็นผู้หญิงที่โชคดี ที่ได้ลูกแฝด และมีคนช่วยลุ้นและเลี้ยงช่วย  และความอดทนทั้งทางด้านจิตใจและร่างกายที่หนูได้รับมาตลอด  แต่ในที่สุดก็ผ่านพ้น สิ่งเลวร้ายมาได้

-บทความของครูใจดี อ่านตามลำดับบทความได้ดีเยี่ยม ให้เป็นนักเขียนตัวน้อยได้อีก และทุกคำที่บรรยาย มีทั้งหัวเราะและร้องไห้ แต่พี่สุอ่านแล้วก็มีความสุข เพราะไม่ได้เขียนเปล่าๆๆ มีรูปฝาแฝด มีรูปความสุข ครอบครัวหรรษามาให้ชมเป็นสิ่งพิสูจน์ว่า ตอนนี้ น้องครูใจดี จะสบายใจ ที่ลูกโตขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ลูกไปอยู่เพื่อการศึกษาคนละทิศ  นี่คงเป็นทุกข์ชั่วขณะหนึ่ง ที่พี่สุก็กำลังทำใจ เหมือนกัน คนเรามันถึงเวลาต้องห่างกัน จากกัน  แต่จากเป็นๆๆ เพื่ออนาคต ดีกว่าจาก ... ซักวันก็จะได้อยู่พร้อมหน้ากันอีก  พี่สุตอนนี้ก็คิดถึงลูกเหมือนกัน ลูกไปเรียนมอบูรพา ชลบุรี ห่างไกลกันมาก  ต้องเล่นเน็ท คุยกันทุกคืน พอแบ่งเบาภาระความคิดถึงลงได้บ้าง  ทั้งกลัวลูกเหงาคะ

-พี่สุดีใจ ได้อ่านเรื่องราวความทรงจำของการเป็นแม่ที่ต้องอดทน ในการเกิดของลูก อ่านแล้วก็ซาบซึ้งใจคะ น้ำตาก็ซึมๆๆ  ทั้งที่เป็นเรื่องดีคะ ปลื้มคะ

-พรุ่งนี้ชีวิตต้องดีขึ้นคะ  พี่สุก็ใช้คำนี้ปลอบใจตนเองในบางขณะ เหมือนกันคะ  สู้เพื่อลูก และหลานตัวเล็ก ให้เขาได้รับความอบอุ่นเต็มที่คะ

-และเป็นกำลังใจ ที่พากันปลูกพืชสวนครัว มะนาว ชะอม ฯลฯ เพื่อผ่อนคลายได้คะ และยังมีไว้บริโภค ปลูกเองปลอดสารพิษคะ มีความสุขที่เห็นต้นไม้เจริญเติบโต ต้นไม้ก็เหมือนคนนะคะ ปลูกแล้วอย่าทิ้งอย่าขว้างเชียว

-พี่สุไปเยี่ยมบทความ"หลังพายุฝนกระหน่ำ ย่อมเกิดรุ้งงาม"ของน้องครูใจดีมาแล้วคะ