สวัสดีคะ คุณปริมปราง ขอบคุณที่เข้ามาทักทายกันยามเช้าคะ ขอบคุณมากที่คิดถึงกันคะ อะไรๆๆๆไม่ยากเกินเอื้อม อยู่ที่เราศึกษา การเป็นนักเขียนรู้สึกว่า ต้องใช้ทักษะ บางครั้งเอาศัพท์สูงๆๆ คาดไม่ถึงมาใช้ แต่พอนำมาเขียนแล้วรู้สึกว่า จินตนาการได้ไกลคะ และทำให้บทความดูไม่ธรรมดา   บางครั้งสุอ่านแล้วก็หมั่นไส้ตนเอง เอาศัพท์สูงมาใช้ จินตนาการสูงด้วยหรือเปล่า แต่มันก็เป็นการพัฒนาที่เริ่มต้น  พอไปวัดไปวา กับเขาได้ แต่อ่านแล้วก็ยังรู้สึกว่ามันแข็งอยู่ ไม่อยากใช้ภาษานักเขียน มากนัก หมั่นไส้ตนเองคะ

ภาพสวยมาฝากกันคะ