สวัสดีครับคุณเสนอ รัตนาวลี

• การแบ่งปันประสบการณ์ รวมทั้งการสะท้อนวิธีคิดต่อเรื่องราวในลักษณะนี้ ทั้งของคุณเสนอ รัตนวลี อาจารย์ ดร.ขจิต และคุณครู Toiting เป็นเรื่องการคุยกันเล็กๆน้อยๆแต่ทำให้ผมดีใจมากเลยนะครับว่าคนที่มีแนวการดำเนินชีวิตอย่างนี้มีอยู่
• มันเหมือนเป็นเสียงสะท้อนของสังคมด้านที่ยังเห็นโอกาสและความสร้างสรรค์ด้านที่เป็นตัวของตัวเองของสังคมหนึ่งๆ
• แทนที่จะมองสิ่งเดียวกันที่กระแสหลักของสังคมอาจจะมองว่าเป็นความล้าหลัง เป็นสภาพปัญหาที่จะต้องทิ้งไปเสีย และเป็นตัวบ่งบอกความไม่พัฒนา ก็กลายเป็นเห็นคุณค่าทั้งต่อการใช้สอยพอเพียงแก่ตนเอง และกลายเป็นการปฏิบัติเพื่อแสดงการมีส่วนร่วมต่อประเด็นสากล ทั้งของท้องถิ่นและของสังคมโลก อีกด้วย
• แต่ข้อสังเกตจากการมีประสบการณ์ในต่างประเทศของคุณเสนอนี่ดีจังเลยนะครับ ที่ว่าคนในประเทศที่เรามักบอกว่าเขาเจริญกว่าและทันสมัยกว่านั้น เขากลับให้คุณค่าในสิ่งที่เป็น Non-artificial ทั้งด้วยวิธีคิดต่อการให้คุณค่าสิ่งที่เป็นธรรมชาติและสะท้อนความเป็นมนุษย์ และด้วยความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นประเด็นโลก เราจะได้มีอีกภาพหนึ่งมาชั่งน้ำหนักตนเองให้สมดุลมากขึ้นว่า หลายอย่างที่เรากำลังจะละทิ้งและละเลยไปมากมายนั้น ในอนาคตจะเป็นสิ่งที่โหยหาและกลับมาฟื้นฟูอีกยาก คนจะได้เห็นตนเองและให้คุณค่าสิ่งที่ตนเองมีได้ลึกซึ้งมากขึ้นน่ะครับ