สวัสดีคะ...คุณสุดปฐพี...

ที่บ้านของพี่...พ่อบ้านมีกล่องกระดาษที่เราซื้อใส่โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ เครื่องกรองน้ำ โทรทัศน์ที่เสียหรือหนังสือเก่า ๆ เราก็ไม่ได้นำไปขายเพื่อได้เงินหรอกค่ะ...รอลุงที่มาเก็บขยะเพื่อการดำรงชีวิตของแกกับหลาน...ผ่านมาหน้าบ้านทุก ๆ วัน...เราไม่ทิ้งที่ถังขยะ เพราะจะมีคนที่สุขภาพดีกว่า มาแย่งลุงไป...เราจะดูว่าพอลุงผ่านมาหน้าบ้านก็จะเรียกแล้วเราก็นำของไปให้แกค่ะ...เพราะแถวบ้านมีการแย่งขยะกันไปขายเชียวนะค่ะ...ทำบุญกับคน ไม่หวังอะไรมาก นอกจากเขามีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น...แล้วเราก็ได้บุญทางใจไงค่ะ...นี่คือความสุขทางใจค่ะ...ไม่มีการหาซื้อได้ตามท้องตลาดค่ะ...