ผมเพิ่งคุยถึงอาจารย์กับน้องๆว่าผมประทับใจและแปลกใจจริงๆว่าทำไมครอบครัวของอาจารย์และอาจารย์มีประสบการณ์ชีวิตหลายอย่างอย่างคนบ้านนอกเหมือนผมและชุมชนในชนบทหลายแห่งมาก บางเรื่องที่อาจารย์คุยและนำมาแบ่งปันนั้น ก็รู้เลยว่าเป็นการคุยออกมาจากสิ่งที่อยู่ในการดำเนินชีวิตจริงๆ

อย่างเรื่องต้นนุ่นและการทำนุ่นนี้ก็เช่นกัน ผมแปลกใจมากจริงๆว่าทำไมอาจารย์รู้ในรายละเอียดถึงวิธีใช้ประโยชน์จากต้นนุ่น หากเป็นคนแก่ๆอย่างผมหน่อยก็จะไม่แปลกใจ แต่ในกรณีของอาจารย์นี่ผมแปลกใจสองชั้นเลย คือ ชั้นแรกเลยก็แปลกใจว่าแถวเมืองกาญจนบุรีบ้านอาจารย์นั้น คนรุ่นอาจารย์ที่ยังสามารถได้ทันเห็นการทำนุ่นนั้นต้องนับว่าน่าประทับใจมากละครับ

แปลกใจชั้นที่สองก็คือ จากการบอกเล่าของอาจารย์นี่ สื่อให้เห็นได้ว่าไม่เพียงเป็นการทันได้เห็นผ่านตาเฉยๆละครับ แต่มาจากการมีประสบการณ์และการได้สัมผัสธรรมชาติของนุ่นและต้นนุ่นจริงๆเลยทีเดียว มันชอบฝักแตกในขณะที่สอยและทำให้มีปุยนุ่นปลิวมาติดจมูก ยิ่งอากาศร้อนและเหงื่อออกก็จะติดตามเนื้อตัว

เด็กๆผมก็ชอบต้นนุ่นครับ หน้าน้ำหลากก็นำมามาทำเรือ หน้าแล้งก็เอามาทำล้อรถลาก ลากไปโรงเรียนและลากไปตามหมู่บ้าน ต้นนุ่นเนื้ออ่อนและงอกใหม่อย่างง่ายดาย ก็เลยเหมาะสำหรับเป็นวัตถุดิบให้เด็กๆหัดเรียนรู้การทำงานฝีมือ