สวัสดีค่ะ คุณน้อมนับ
- ทานข้าว(เช้า)แล้วค่ะ
- ครูแป๋มก็ปลื้มใจกับการที่มีศิษย์รักที่ดี เสียสละ อดทนทุกคน
- การที่พวกเราได้คุและทำงานร่วมกัน มันเป็นอะไรที่มากกว่าความผูกพัน
- แถมการที่เราได้มีเป้าหมายร่วมกัน โดยมีอุดมการณ์ที่เรียกว่าภาษาเดียวกันนั้นเป็นที่ตั้ง
- ครูแป๋มมีความหวัง และดีใจแทนประเทศชาติ ที่ ณ วันนี้ยังมีเด็กแบบพวกเรากระจายทั่วหนแห่งของประเทศ
- อยากให้แสดงตนถึงพลังสร้างสรรค์ เพราะถ้าเอาแต่คิดอยู่ ใครเล่าจะเห็นและส่งเสริมเรา..
- ฝากให้ให้เด็กไทยทั่วประเทศลองคิดดูนะคะ.... **^_^**