- พี่รุ่งรู้ไหม..
- แป๋มชอบภาษาที่พี่รุ่งเขียนมาก
- ไพเราะ งดงาม ให้ความรู้สึกตามจินตนาการ
- หากแฝงไปด้วยธรรมะ และแง่คิดดีๆเสมอ
- โดยเฉพาะท่อนนี้...
- "ก็รู้ว่า เมื่อถึงเวลา ต่างก็ต้องเดินทางไกลโดยลำพัง
- แต่ก่อนจะถึงวันนั้น ขออย่าให้มีวันที่โดดเดี่ยวมากไปกว่านี้เลย"
- ซึ้งๆๆๆๆๆๆ...