สวัสดีครับ คุณปิ่นธิดา

วาว ๆ คงเป็นบางเศษเสี้ยวของอารมณ์...นะครับ

เห็นภาพเธอยืนอยู่เดียวดายกลางสายฝนริมทะเล...วาว ๆ คิดได้อีกยาวไกลเลยละ...สงสารจัง...

ขอบคุณครับ