สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก
- เป็นคนธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังอยู่ในช่วงเดียวกับน้องที่คุณกล่าวถึง
- การเรียนระดับปริญญาเอกต้องหนักแน่นต่อความกดดันภายนอกและภายใน
- แรงกดดันภายนอกคือความคาดหวังของสังคมรอบข้าง ที่เฝ้ามองดูเราอยู่
- "เรียนถึงไหนแล้ว ใกล้จบยัง เมื่อไรจบ... " สารพัดคำถามที่ต้องเจอทุกวี่วัน
- นี่ยังไม่รวมกับภาวะอื่นที่ไม่ได้แสดงออกมาเป็นคำถาม เชื่อว่า.. แต่ละคนที่อยู่ในภาวะนี้ต้องเคยประสบมา มากบ้างน้อยบ้างแตกต่างกันไป
- ส่วนแรงกดดันภายในก็คือ "ความคิด" ของตัวเราเองนั่นแหละ บางคนต้องจมกับความคิดที่เกิดจากจิตใจที่สับสน อ่อนล้า ท้อใจจนแทบหมดกำลังใจ
- แต่พยายามอย่าให้สิ่งเหล่านี้มาทำให้เสียกำลังใจค่ะ เราต้องคิดทางบวกกับตนเองมากๆค่ะ
- คิดว่าน้องคงเหนื่อย หรือมีเรื่องไม่สบายใจบางอย่างจึงกล่าวเช่นนี้ออกมา
- คิดว่าพอปล่อยให้น้องได้ไตร่ตรองพิจารณาสักพัก คงจะดีขึ้น
- เป็นกำลังใจให้น้องค่ะ.