แม้พึ่งเข้ามาอ่าน อาจจะไม่รู้จักใจ แต่อ่านแล้วเหมือนน้อยใจอะไรบางอย่าง และก็ขอให้กำลังใจกันไป  การอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเป็นหมู่คณะ  บางครั้งถูกใจเรา แต่ไม่ถูกใจเขา  ฉะนั้น เราจึงต้องรีบแสดงความสามารถในเชิงประจักษ์ ให้เขาได้รับทราบว่า เราก็แน่เหมือนกัน จึงต้องอดทน ทำไปก่อน ให้เห็นความสามารถ อาจจะเหนื่อย แต่เมื่อเห็นผลงานแล้ว เขาอาจจะชื่นชมเรา และในที่สุดก็ยอมรับเรา ฉะนั้นไม่ต้องน้อยใจนะคะ

-หัวหน้างาน หรือคนที่มีประสบการณ์มาก่อน เข่อาจจะสอนเรา หรือแนะนำเราบ้าง ในฐานะเราผู้มาทีหลัง หรือฐานะผู้น้อย เราต้องยอมรับเขาไว้ก่อน  แล้วเราก็ค่อยๆๆๆทำให้เขายอมรับเราบ้าง

-และการที่มีคนมาว่า มาแนะนำ มาสั่ง จงอดทนคะ  เพราะการที่เขามาสั่งเรามากๆๆๆ เราก็ทำมากๆๆๆๆ ก็จะเป็นประสบการณ์ ทำให้เราเก่งงานขึ้น

-และวันใด ถ้าเราได้เป็นหัวหน้าบ้าง หรือเก่งขึ้นมาบ้าง ก็จะเป็นเหมือนเขา ที่จะต้องไปสั่งๆๆๆๆๆ คนอื่น เพราะไม่ได้ดั่งใจ ว้า.....พี่สุเม้นท์หมดเปลือกอีกแล้ว ไม่รู้เข้าล็อคกับบทความนี้หรือเปล่า

-พี่สุอาจจะอ่านบทความ แปลไม่ถูกใจ แต่ทุกอย่าง ที่เขียนมา ล้วนออกมาจากประสบการณ์ และใจที่จะให้กำลังใจน้อง ไม่ให้ท้อแท้ต่อสิ่งที่ประสบพบมา ให้สู้ สู้คะ