สวัสดีครับคุณณัฐรดาครับ
- ใช้เทคนิคลายเส้นปากกาก็เลยง่ายครับ สนุกและท้าทายอีกแบบ ทั้งวาดยากและเพิ่งได้เรียนรู้ไปด้วยว่าภาพ Monochrome ที่เป็นลายเส้นปากกานั้นมีเสน่ห์มากเลย น้ำหนักและแสงเงามมันมีน้ำหนักเดียว แต่เราต้องทำให้เหมือนมีหลายน้ำหนักโดยเล่นช่องไฟ ขนาดของการลงหมึก และการเคลื่อนไหวของเส้น สนุกจนคลายความไม่สบายกายใจ พอเสร็จก็รู้สึกสดไปกับบรรยากาศยามเช้า
- ตอนที่ถึงปลายทางสถานีเชียงใหม่แล้ว เนื่องจากรถถึงปลายทางช้า ผมเลยบอกเวลาที่แน่นอนไม่ค่อยได้ เลยต้องนั่งรอภรรยาไปรับอีกเกือบ ๓๐ นาที ระหว่างที่รอก็ดึงเอารูปวาดขึ้นมาตบแต่งรายละเอียด ขณะที่นั่งวาดอยู่ก็ได้มิตรครับ ตอนแรกก็นั่งชะโงกดู ไปๆมาๆก็ถามไถ่แสดงความสนใจบอกว่าหากมีจัดอบรมหรือทำค่ายศิลปะที่ไหนก็บอกว่าอยากไปเรียนรู้ด้วย ผมบอกว่าไม่มีหรอก มีแต่กลุ่มสนใจเฉพาะและทำงานศิลปะเป็นศิลปะภาวนาที่กรุงเทพฯและต่างจังหวัด
- แต่มิตรร่วมสถานีเพื่อรอการเดินทางของผมก็กลับยิ่งแสดงความสนใจมากเข้าไปอีกพร้อมกับบอกวายิ่งสนใจใหญ่เลย เพราะเขากำลังจะไปปฏิบัติธรรมกันในช่วงเทศกาลสงกรานต์
- ความงามของศิลปะเหมือนมีความดีงามต่อการสร้างสรรค์สังคมให้คนแปลกหน้ากันมีความเป็นญาติมิตรกันและชักชวนกันไปหาโอกาสทำสิ่งดีๆของชีวิตดีจริงๆนะครับ