สวัสดีค่ะน้องดากานดา น้ำมันมะพร้าว
- พี่คิมพยายามมากค่ะที่จะข่มใจไม่ให้มีอารมณ์อยู่เหนือเหตุผล
- การเขียนบันทึกนี้ก็ดีไปอย่าง จะได้ประกาศว่าคนในสังคมมีแบบนี้ด้วย
- สาเหตุอันแรกก็เกลียดพี่คิมเป็นส่วนตัว ต่อมาพี่คิมลาน้องนัทออกจากโรงเรียน
- ความโกรธของเขา...เหมือนผู้ป่วยทางจิตเสมอค่ะ เช่นการอาฆาตมาดร้าย อย่างเห็น ๆ
- คนอื่นเขารับมากันมากแล้วค่ะ ครั้งนี้คิวของพี่คิมบ้าง แต่ก็น่าจะทำกับพี่คิมเท่านั้น ไม่ควรทำกับน้องนัท
- ก็รู้ ๆ อยู่ว่าน้องนัทเป็นเด็กที่ต้องเยี่ยวยาและเติมเต็มเหมือนกัน
- ขอขอบคุณน้องดามากค่ะ