จันทร์ไม่เคยเอ่ยลาจากฟ้ากว้าง

แม้คืนแรมแจ่มกระจ่างกลางใจฉัน

แม้ฟ้าจะเงียบเหงาไร้เงาจันทร์

แต่ใจนั้นยังสว่างกระจ่างใจ

จันทร์ไม่เคยทิ้งฟ้าให้ว้าเหว่

จันทร์กล่อมเห่ยามฟ้าหมองและร้องไห้

จันทร์เป็นเพื่อนมิแรมร้างหรือห่างไป

อยู่เคียงใกล้จนกว่า...จะสิ้นลม

..กิ่งไผ่ใบหลิวรู้ไหมใครเขียนกลอนบทนี้...