สวัสดีครับ ท่านอาจารย์
- ผมจำกลอนท่านสุนทรภู่ที่แต่งไว้บทหนึ่งที่ท่องขึ้นใจครับว่า "แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์, มันยากสุดลึกล้ำเหลือกำหนด. ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด, ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน"
- ใจมนุษย์ ยากแท้หยั่งถึง ถ้าจะเข้าใจจริงๆ แล้วต้องใช้ศาสตร์และศิลป์ช่วยอย่างมาก ทั้งในตำราและนอกตำรา เพราะใจมนุษย์เปลี่ยนแปลงได้บ่อยตามอารมณ์ครับ
- เลยมาทำความเข้าใจตัวเองให้ได้เสียก่อน ก่อนที่จะเข้าใจคนอื่น อย่างที่ท่านอาจารย์ว่าครับ
- ขออนุญาตมาเรียนรู้กับท่านอาจารย์ด้วยคนนะครับ