สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต น้องกำลังเดินทางไกลไปไหนล่ะคะ ขอบคุณที่อุตส่าห์ปลีกเวลามาทักทาย พูดคุยกัน คนแก่เคี้ยวหมากเป็นภาพความสุข ความทรงจำครั้งอดีตนะคะ ตอนนี้พี่ไม่มีญาติผู้ใหญ่ที่ยังคงกินหมากหลงเหลืออยู่เลยค่ะ คนแก่สมัยใหม่ก็ไม่มีใครกินหมากกันแล้ว ต้องไปตามบ้านนอก เห็นเขาขายหมากและเครื่องเคราอย่างนี้แสดงว่ายังมีคนกินหมากที่สุรินทร์อีกเยอะ

เมื่อก่อนที่บ้านริมน้ำนี้ก็มีค้างพลูงามมากเลยค่ะ น้ำท่วมตายเสียแล้ว ยังไม่ได้หามาปลูกใหม่เลย แม้ไม่กินหมาก ก็ชอบดูความงามของใบพลูค่ะ