สวัสดีครับ  คุณ

P

สาธุ...อธิบายได้ใจความดีมากครับ...ผมขอชื่นชมในความลุ่มลึกทางภูมิธรรมของคุณ...

เป็นกิจกรรมประกอบการเรียน ไม่ใช่เจตนาอื่นนะครับ

ดีครับอาจารย์คิดคะแนนด้วยมั้ยครับ...

คำว่าจิตเที่ยงแท้ไม่ได้แปลว่าไม่สูญหายไปไหน?

ถ้าความหมายนั้น จะกล่าวถึงรูป,เจตสิกไม่ใช่จิต ไม่ใช่นิพพาน

ผมขอถามเอาความรู้นะครับ...

ถ้าอย่างนั้น...จิต...นิพพาน...เที่ยงแท้...อยู่นอกกฏไตรลักษณ์หรือไม่...? 

 

ทำไมต้นไม้ไม่มีจิต ...แล้วคนเปิดเพลงให้ต้นไม้...ดอกไม้ฟังละ...ทำไมมันรับรู้และสดชื่นเหมือนจะยิ้มให้กัน...?

เวลาจิตเสพรูป เปลี่ยนเป็นเสพนาม จำต้องปล่อยวางด้วยกำลังสติ ไม่ให้มีสังขารจับเวทนาไปเพลิน/เมา/เฉือยชา/ฟุ้งซ่าน/พยาบาทกับการเสพนามนั้นยกตัวอย่าง...

 

เราต้องปฏิบัติถึงขั้นไหนของญาณ 16  จึงจะเข้าใจดังกล่าว  หรือมีแต่ฉพาะพระอรหันต์เท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ครับผม...?

ปรัชญาบางครั้งก็สนุก บางครั้งคนจะมองเราบ้านะครับ ถ้าคุยเรื่องแบบนี้ ...

ผมเห็นด้วยครับ...นักปรัชญาเท่านั้นที่รู้...ฮา ๆ เอิก ๆ

ผมนึกถึงคำกล่าวที่ว่า...เราไม่บ้าแม้ใครบ้ามาว่าเรา

มันก็เข้าคนที่ว่า  เป็นบ้าเอย...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ