ผมว่าสิ่งที่ท้าทายชีวิตคนทำงานอย่างพวกเราก็คือการรู้ (จนสามารถปฏิบัติได้) ว่า "ในขณะที่ทำงานอยู่นั้นความคิดหรือการคิดเป็นเรื่องที่จำเป็น เราต้องเล่นไปตามบทบาทที่เขาจ้างเรามา บางคนอาจจะแสดงเป็นตัวอิจฉา บางคนอาจจะแสดงเป็นนางเอก (หรือแม่นางเอก) บางคนอาจจะเป็นผู้กำกับ ผู้ช่วยผู้กำกับ แล้วแต่บทบาทที่ได้รับมา" แต่ประเด็นสำคัญอยู่ที่ว่า เราต้อง "ตื่นรู้" ด้วยว่านั่นไม่ใช้ "ทั้งหมด" ของชีวิต "ความคิดไม่ใช่ความจริงเสมอไป" หากเพียง "รู้สึกได้ (เห็น)" เพียงแค่นั้น ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตแล้วครับ