แบบนี้เจอมาทุกปีค่ะ..ถ้าเป็นครูอ้อยเล็กที่ปฏิบัติอยู่..ก็จะพูดเพียงสั้นๆว่า..สิ่งใดที่ครูได้กระทำล่วงเกินเธอไป..หรือสิ่งใดที่เธอได้กระทำการณ์อันล่วงเกินต่อครู..ครูขออโหสิให้แก่เธอทุกคน..อย่าได้มีเวรซึ่งกันและกันเลย..แต่ครูจะบอกเป็นครั้งสุดท้ายว่า..ผู้ที่ทำแต่ความดี กตัญญูรู้คุณต่อ พ่อ-แม่-ครูอาจารย์เท่านั้นที่จะได้พบกับความเจริญรุ่งเรือง ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ ครูพูดไปบางคนอาจเชื่อและถือปฏิบัติ บางคนอาจไม่เชื่อและไม่ถือปฏิบัติ..กาลเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์คน..ขอทุกคนจึงประสบแต่ความเจริญทุกๆคน...ทำอย่างนี้จริงๆค่ะ...และจนวันนี้ก็พิสูจน์ไปหลายรุ่นแล้วค่ะ..ว่าเราอยู่สายกลางนั้นเป็นสิ่งดี..ให้แล้วก็ให้ไป เด็กรู้คุณก็ดีต่อตัวเด็ก เด็กไม่รู้คุณก็แล้วแต่กรรมที่เขาทำจะลิขิตชีวิตเขาเองค่ะ..คิดเสียว่าไม่หวังสิ่งใดตอบแทน..หากอานิสงค์ของการให้มีจริง..ก็จงให้เกิดกับลูกหลานของเราให้ได้พบแต่คนดีก็แล้วกันค่ะ...