ขอบคุณมากครับทุกๆ ท่านที่เข้ามาให้กำลังใจ ไม่ว่าจะเป็นคุณย่ามแดง ครูบาสุทธินันท์ โดยเฉพาะอาจารย์หนิง ที่กรุณาช่วยตรวจสอบคำผิดให้ครับ ตอนนี้แก้ไขแล้วครับ ตอนเขียนสงสัยทั้งเขียนทั้งหน้ามืดครับ

ผมเห็นด้วยครับว่าการเรียน เราเรียนเพื่อรู้ และการเรียนเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อชีวิตคนเรามาก เพราะการที่เราจะอยู่ได้ในสังคมนั้นเราก็ต้องเรียนรู้วิธีการปรับตัวให้เข้ากับคนอื่น เรียนรู้เพื่อการอยู่การกิน หรือแม้กระทั่งการเรียนรู้เพื่อเอาตัวรอด

เมื่อเป็นเช่นนี้ผมจึงต้องสู้เพื่อจะเรียนรู้ต่อไปอย่างไม่มีวันย่อท้อ ต่ออุปสรรคใดๆ เพราะอย่างน้อยเราก็มีครูดีซะอย่าง ถึงแม้นจะผิดพลาดบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดานะครับ หากแต่ว่าอย่าผิดบ่อยก็แล้วกัน

ขอบคุณครับ