ผมเองก็เติบโตจากเรื่องเล่ามุขปาฐะ...ดังนั้น  เมื่อมีโอกาสในยามที่นิสิตต้องลงสู่ชุมชน  ผมจึงไม่ละเลยที่จะย้ำให้พวกเขาให้ความสำคัญกับการเรียนรู้เรื่องเล่าในชุมชน โดยเฉพาะเรื่องเล่าในเชิงตำนาน ความเชื่อในทางวัฒนธรรม หรืออื่นๆ แต่ย้ำให้ฟังและเรียนรู้จากปากคำของคนในชุมชนก่อน  จากนั้นค่อยไปผูกโยงกับการเรียนรู้ในเอกสารที่บันทึกหรือจัดเก็บไว้ในชุมชน 

อย่างน้อยก็เห็นได้ชัดว่า บรรดาเรื่องเล่ามุขปาฐะจากปากสู่ปากนั้น  ก็มีพลังมากพอ หรือมีอิทธิพลมากพอต่อการจัดแต่งบริบทการอยู่ร่วมกันของคนในสังคมได้อย่างน่าทึ่ง...

...ขอบพระคุณครับ...