สวัสดีครับคุณณัฐรดาครับ เด็กๆหัดดำนานั้น ผู้ใหญ่ต้องเดินเก็บเอากอข้าวมาดำใหม่เพราะมันลอยฟ่องไปหมดอย่างที่คุณณัฐรดาว่านี้เลยละครับ พอกลัวจะลอย ก็เอานิ้วกดดินเสียแน่นปั่ก พ่อแม่และผู้ใหญ่ก็ต้องเดินตรวจการบ้านในท้องนา ดึงออกมาดำใหมอยู่เรื่อยอยู่ดี กว่าจะดำนากันเป็นนี่ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันครับ แต่จำอารมณ์การได้ทำนาได้อย่างหนึ่งว่า ผู้ใหญ่และพ่อแม่จะพยายามให้เด็กๆได้ดำและทำนาให้ได้สักมุมหนึ่งหรืองานหนึ่ง เพื่อที่ตอนข้าวออกรวงและเตรียมเกี่ยว ก็จะพูดได้ว่าตรงไหนใครดำ ซึ่งมันทำให้อยากตื่นนอนและไปดูต้นข้าวที่เราปักดำ เหมือนกับมีสายรกติดกันไปเลย คุณครูสุรินทร์ ชาวโรงเรียนสาคลีวิทยา และชุมชนสาคลี คงทราบถึงสำนึกและจิตวิญญาณอันลึกซึ้งของการเรียนรู้อย่างนี้ ถึงได้ให้ลูกหลานเรียนจากการทำนาด้วย