สวัสดีค่ะอาจารย์
- ได้เข้าไปอ่านในบันทึกของอาจารย์หนิงเหมือนกันค่ะ
- ทำให้นึกถึงการล้อมวงแลกเปลี่ยนสนทนากับนักศึกษาปริญญาโท ของมหาลัยแห่งหนึ่ง...น้องนักศึกษามีความคิด ความฝันเช่นเดียวกันคือเก็บเงิน พาพ่อแม่ไปเที่ยว ซื้อรถ ซื้อบ้านใหม่ ซื้อคอนโด ซื้อเครื่องอำนวยความสะดวก ไปเรียนต่อต่างประเทศ ฯลฯ
- แต่มีเพียง ๑ คนเป็นนักศึกษาผู้หญิงบอกว่า..."อยากไปเป็นครูสอนโรงเรียนบ้านนอกเช่นเดียวกับคุณครูคิม"...ฟังแล้วก็แอบปลื้มค่ะ
- อย่าว่าแต่นักศึกษาครูเลยนะคะ วันก่อนไปไหว้พระได้ยินคนใกล้ ๆ กันยังอยู่ในวัยหนุ่มวัยสาว อายุไม่เกิน ๓๐ ปี ไหว้ขอพรจากหลวงพ่อว่า..."ขอให้ถูกหวยรางวัลที่ ๑ จะได้รวย ๆ"
- มีครอบครัวใกล้โรงเรียนพอมีฐานะดีกว่าเพื่อน ส่งลูกไปเรียนนิเทศศาสตร์ และบอกว่าไม่อยากให้ลูกเป็นครูกลัวลำบาก เงินเดือนไม่พอกิน กู้หนี้ยืมสิน ปัจจุบันลูกเขาเรียนจบมาแล้วแต่ขายของอยู่กับบ้าน ไม่มีงานทำ วันหนึ่งเขามาขอให้ลูกเขาเป็นครูอัตราจ้า แต่โรงเรียนไม่รับค่ะ
- อยากให้มีสถาบันผลิตครูเพียงอย่างเดียว เหมือนสมัยก่อน และคัดเลือกครูจากเกณฑ์การเป็นคนดีให้มาก ๆ
- การที่จะไปวิ่งตามคนสูงอายุนั้นทำไม่ได้ หรือจะไปแก้ไขหลักสูตร แก้นโยบายชาติก็ยิ่งไม่ได้ ควรจะแก้ที่ปัจจุบัน ควรริเริ่มสอนจิตสาธารณะกันได้แล้ว คนสอนต้องเป็นแบบอย่างที่ดี
- จิตสาธารณะถูกกำหนดไว้เป็นข้อสุดท้ายของหลักสูตรแกนกลางด้านคุณลักษณะที่พึงประสงค์
- ดิฉันเคยสอบถามครูเพื่อนบ้านใกล้ ๆ ประเทศไทยเกี่ยวกับพฤติกรรมการสอน เขาบอกว่า "เขาไม่มีปัญหาเรื่องครู เพราะเขาคัดคนดี คนเก่งมาเป็นครู" ค่ะ
- ขอขอบพระคุณค่ะที่เปิดโอกาสให้แลกเปลี่ยน แล้วจะติดตามมาอ่านข้อคิดเห็นของท่านอื่นอีกนะคะ