สวัสดีครับคุณณัฐรดาครับ

น่าจะเป็นแนวให้พื้นฐานศิลปะ-พฤกษศาสตร์-และวิทยาศาสตร์ ได้เป็นอย่างดีเหมือนข้อสังเกตของคุณณัฐรดาเลยนะครับ ดูแล้วเด็กที่ชอบแนวนี้ ผมว่าคงจะมีวิธีคิด การศึกษาเรียนรู้และแนวการพัฒนาตนเองอีกแบบหนึ่งซึ่งเป็นพื้นฐานที่เหมาะสำหรับการพัฒนาตนเองเป็นนักวาดรูปพฤษศาสตร์ นักวาดรูปทางวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ที่ไม่ใช่เป็นคนเชี่ยวชาญทางเทคนิคเฉพาะด้านอย่างเดียว ทว่า ได้รับการปลูกฝังให้พื้นฐานจิตใจ สำนึกและคุณธรรมต่อสังคม รวมทั้งการกล่อมเกลาความเป็นพลเมืองที่ไม่แยกส่วน ละเอียดอ่อน ใส่ใจการดำรงอยู่ที่กลมกลืน พอเพียงแก่ตนเอง มีดุลยภาพทั้งในตนเองกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พื้นฐานอย่างนี้ เป็นเรื่องที่สอดคล้องกับกระบวนทรรศน์การพัฒนาในแนวทางใหม่ๆในหลายเรื่อง ทั้งด้านสุขภาพ เศรษฐกิจ การศึกษา การเมือง สังคมและวัฒนธรรม จึงอาจจะดูเหมือนว่าเป็นการริเริ่มเล็กๆน้อยๆ ทว่า มีนัยยะต่อการเปลี่ยนแปลงไปสู่ทางเลือกของการพัฒนาใหม่ๆที่มีความยั่งยืนมากขึ้น และสะท้อนการพัฒนาในแนวเศรษฐกิจพอเพียงได้เป็นอย่างดีนะครับ

ดูตัวอย่างวิธีการอย่างที่คุณครูฐิติพงศ์ ชาติทอง สาธิตและอธิบายให้ดูนี่ ก็เห็นได้ชัดเจนเลยครับว่า กระบวนการเรียนรู้และการพัฒนาทักษะของผู้เรียน ต้องวางวิธีคิดกับกระบวนการจัดประสบการณ์ให้แก่เด็กที่ไปกันได้อย่างลงตัวของวิทยาศาสตร์ ศิลปะ กับทักษะการนำไปใช้ในชีวิตจริง ผมว่าคุณณัฐรดาก็เป็นคนหนึ่งที่ทำงานและมีบทเรียนจากประสบการณ์ตรงในแนวนี้อย่างดีเลยนะครับ