สวัสดีครับอาจารย์ขจิตครับ

ผมเคยให้คะแนนนักศึกษาให้ได้ A เกือบทั้งห้องด้วยแนวคิดอย่างนี้เหมือนกันครับ ยังคิดอยู่ว่ามันผ่าเหล่าผ่ากอจากคนอื่นมากไปหรือไม่ พอไปเห็นคุณครูของโรงเรียนปิยชาติพัฒนาทำและอธิบายวิธีคิดให้ฟังแล้วก็ร้องฮ๊อเลย

ที่ชอบมากอีกเรื่องหนึ่งคือห้องสมุด ห้องค้นคว้าและห้องอ่านหนังสือครับ โรงเรียนมัธยมในต่างจังหวัดที่มีห้องสุมด ห้องอ่านหนังสือ และห้องศึกษาค้นคว้าอย่างเป็นสัดส่วนนั้น เป็นทรัพยากรการเรียนรู้และสภาพแวดล้อมเพื่อพัฒนาความเป็นผู้เรียนรู้ให้กับนักเรียน ที่มีความหมายมากจริงๆเลยนะครับ

อีกเรื่องหนึ่งที่ประทับใจมากด้วยเช่นกันก็คือ ห้องเรียนภาษาอังกฤษ ซึ่งสอนโดยคุณครู ๒ คน คือครูฟิลิปปินส์กับคุณครูคนไทย สอนโดยเทคโนโลยีพื้นๆครับอาจารย์ คือ กระดานชอล์คและปากเปล่าของครู ทว่า คุณครูแบ่งนักเรียนทั้งห้องออกเป็น ๒ กลุ่ม แล้วก็เล่นเกมส์กัน ทั้งผมและกลุ่มนักศึกษาปริญญาโทนานาชาติที่ไปจากมหาวิทยาลัยกัน ยืนดูแล้วก็ตะลึง สนุก ขบขัน เป็นการสอนและกระบวนการเรียนรู้ที่แสนฉลาดและปราดเปรื่องในวิธีคิดสร้างสรรค์มากจริงๆอาจารย์

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าการสอนไม่ใช่การถ่ายทอดความรู้และการทำงานงานของสมองที่เบ็ดเสร็จแข็งๆ ทว่า เป็นความรักและความริเริ่มสร้างสรรค์จากภายในของมนุษย์ที่มีพลังจริงๆ คงจะเหมือนกับในรูปที่อาจารย์เล่นกับเด็กๆนะครับ