ผมคิดว่าอะไรที่ตรงกันข้ามกับ สัมมาวาจา นั้นแหละคือภาษาวิบัติ หรือภาษาที่นำความวิบัติมาสู่คนพูด คนฟัง

ไม่พูดโกหก ส่อเสียด ให้ร้ายอกุศล เป็นวิถีแห่งสัมมาวาจา ทำไมคนเราจึงไปติดกับ "นิยาม" ไยจึงไม่ดูที่ "เจตนา" ของการสื่อ?

ตัวภาษานั้นไม่วิบัติหรอกครับ เหมือนมีดเล่มนึง เราอาจจะนำมาใช้ปรุงอาหารรสเลิศ หรืออาจจะนำมาฆ่าฟัน ถ้าจะมีภาษาวิบัติ คนนั้นแลเป็นคนวิบัติภาษา