ผมอ่านดู เห็นว่า อ.วรภัทร์ท่านหมายถึงคนที่ "คิดแบบข้างต้น" คือ 6-7 ข้อที่ว่านะครับ ส่วนอาจารย์/ครูที่ตัดเกรดอย่างมีสติ และประเมินนักเรียนด้วยความรักและเมตตา อาจจะอ่านด้วยปัสสัทธิได้

ผมมีอาชีพเป็นครูเหมือนกัน และ​ "ได้" อะไรๆจากเด็กเยอะ เห็นด้วยกับคำที่ supervisor ของผมเคยพูดทิ้งไว้ก่อนจากกันว่า "เป็นครูนี่ เราได้เรียนจากเด็ก เยอะกว่าที่เราสอนไว้มากเลยนะ จำเอาไว้" ขณะที่เราตัดเกรด หรือประเมินอะไรเด็ก ควรจะศิโรราบในความโชคดีและในบุญคุณของนักเรียนให้เยอะๆ เมื่อนั้นจิตเมตตาอาจจะทำให้เราทุกข์น้อยลง ด่วนสรุปอะไรต่อมิอะไรน้อยลง มองเห็นรายละเอียดของสิ่งต่างๆมากขึ้น ตัวเราเองก็เติบโตขึ้น รักอะไรต่อมิอะไรมากขึ้น วางอะไรต่อมิอะไรลง ถืออะไรต่อมิอะไรน้อยลง

เบาสบาย