ป๊ะ  แงแง คิดถึงแม่นะ  แม่สุตายจากไปปี 2551 ไปแล้ว ความดีของพ่อแม่ ดีจริงๆคะ ในความเสียสละ อดทน อดออม เพื่อให้ลูกๆ  กินอิ่มนอนอุ่น สุคิดถึงแม่ ตื้นตันใจในบทความนี้ เรื่องการเสียสละของพ่อแม่ จะกระจ่างมากขึ้น เมื่อทุกๆคน ได้มีโอกาสเป็นพ่อเป็นแม่ แล้วจะรู้สึกซาบซึ้ง ในการกระทำนี้  เพราะพ่อแม่ทุกๆคน ต่างก็มีจิตสำนึกในการรักลูกของตนจริงๆคะ ต้องเสียสละ ยอมเหน็ดเหนื่อย เพื่อให้ลูกมีอยู่มีกิน เท่าเทียมเพื่อนคะ  และถ้าจะให้แม่ สบายไม่เป็นคนรับใช้คนอื่น ในขณะที่ตนเองก็มีลูกเล็กๆแบเบาะอยู่คะ  สมควรแยกบ้าน เพื่อลดภาระ การดูแลหมดทุกคน มันเกินไปคะ

พ่อบ้านไหนที่ยังไม่แยกบ้าน โปรดพิจจารณาด้วยคะ สงสารแม่เด็กเล็กๆบ้างคะ จะว่าสงสารเมียตนเองบ้าง ก็จะเข้าข้างตนเอง

ขอบคุณคะ เรื่องดีๆ แบบนี้ ถ้าเด็กๆได้อ่าน หรือสามีได้อ่าน จะได้รู้สึกถึงความลำบากใจของความเป็นแม่ ความเป็นแม่บ้าน มันหนักหนาสาหัสนะคะ ทำแทบตาย ไม่มีใครเหลืออาหารให้ทานเลย ทั้งที่ตนเองก็ยากเลี้ยงดูแลลูกเล็กๆอยู่ ปลีกเวลามาทำให้แล้วก็สาหัสแล้ว

คิดถคงป๊ะ เสมอนะคะ

ป๊ะ สุปล่อยแก่ ปลดล็อคตนเอง  ออกนอกกรอบได้บ้างแล้วคะ