ดาโช คินเลย์ ดอร์จิ:ปลัดกระทรวงการสื่อสารและคมนาคม  

       ผู้แต่งหนังสือ “เรื่องราวในดินแดนแห่งความสุข”ครับ

ผมนึกย้อนกับไปตอนเป็นเด็ก

แม้เราจะยากจน แต่ก็ร่ำรวยน้ำใจ

น้ำใจในชนบทยังหาได้ครับผมว่า

"คนเชียงใหม่ ก่อนจากกัน เขาจะอวยพร ว่า "อยู่อุ่นกินหวาน"

"คนภาคกลาง บอก อยู่เย็นเป็นสุข"

คนสมัยก่อนใจเขาอยู่ที่ความสุข

 สวัสดีฝน

อ่านเมนท์ของฝนทำให้ย้อนผมกลับไปอ่าน“เรื่องราวในดินแดนแห่งความสุข”

ของ ดาโช คินเลย์ ดอร์จิ อีกครั้ง ในหน้าสุดท้ายคล้ายๆความเห็นของฝนเลยทีเดียว

ในหนังสือ “เรื่องราวในดินแดนแห่งความสุข”ของ ดาโช คินเลย์ ดอร์จิ

เขาได้บอกเล่าเรื่องราวต่างๆของเขาตั้งแต่วัยเด็ก  วัยหนุ่มสาวยุคแสวงหา  จนถึงวัยทำงาน

ในวัยหนุ่มสาว จนถึงวัยทำงานในฐานะคนทำงานด้านสื่อทำให้เขาได้มีโอกาสได้เดินทางไปในหลายประเทศ

หน้าสุดท้ายในหนังสือเล่มนี้น่าสนใจครับ

“...ผมไปเยี่ยมชาวนาวัย 72 ปีที่เมืองเล็กๆ ทางตอนใต้ของฮอลแลนด์

เขาภูมิใจในความสำเร็จด้านการเกษตรของฮอลแลนด์ ซึ่งเป็นประเทศอุตสาหกรรมชั้นสูง

ทำให้เขาได้ผลผลิตมากกว่าที่เขาเคยทำได้ในสมัยที่เขายังหนุ่มๆหลายพันเท่า

เขาชี้ว่า  ทุกวันนี้ชุมชนที่ทำการเกษตรมีความมั่งคั่ง แต่ภรรยาวัย 72 ปีเช่นเดียวกับเขากลับโหยหาความอบอุ่นของมนุษย์

ที่เคยมีในยุคพัฒนาน้อยกว่านี้

“อย่างเช่น  ถ้าใครเกิดเจ็บป่วย เราจะไปเยี่ยมกันและกัน นำชากับขนมเค้กไปเยี่ยมคนไข้

แล้วพูดคุยกันนานๆ”

เธอย้อนนึกถึงความหลัง

“แต่เดี๋ยวนี้เรากินยาที่นางพยาบาลซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้นำมาให้กิน”

ผมคิดว่าผมเข้าใจ  เธอหมายความว่าอย่างไร

และได้เวลาที่ผมจะกลับบ้านผม(ภูฏาน)ได้แล้ว

..................................

หนังสือเล่มเล็กๆครับ อ่านแล้วประทับใจมากครับ....

เป็นหนังสือที่น่าอ่านมากเล่มหนึ่ง