สวัสดี ครับ อ.วิรัตน์

แวะมาอ่านบันทึกนี้ก่อนเลิกงาน ครับ อาจารย์

ในชีวิตของผม ผมไม่เคยเห็น

ข้าวตอกดอกไม้ : ศิลป์แห่งศรัทธาและพลังชีวิตชุมชน

ภูมิปัญญาแบบนี้ ได้อะไรหลายๆ สิ่งหลาย ๆ อย่างกลับเข้ามาสู่ชุมชน ความสามัคคี นำ้ใสใจจริง  และที่สำคัญ การแตกฉานทางปัญญาของภูมิปัญญาคนสมัยก่อน ลุ่มลึก และงดงามมาก ๆ เลย นะครับ

และทำให้ผมคิดถึง คำ ๆ นี้อีกครั้ง   ..เป็นอยู่อย่างพอเพียง..ทรงพลังและน่าศรัทธาเพิ่มขึ้นทุกวัน

งดงาม วิจิตรบรรจง ....เทียบค่า..ทางด้านจิตใจต่างกันมากนัก กับ ความคุ้นตาของผม ที่เคยไปร่วมงานเฉกเช่นนี้...แม้จะมีบริบทเหมือนกันหรือคล้ายกัน

วันนี้..ถือว่าเป็นบุญชีวิตอีกครั้ง ที่ได้มานั่งฟังอาจารย์ เล่าผ่านบันทึกนี้

ไม่เคยเสียดายเวลา ..ที่ได้มาพบกับอาจารย์ผ่านงานเขียนของอาจารย์สักครั้งเดียว

มิติการเรียนรู้และกระบวนการสืบทอดภูมิธรรมภูมิปัญญา องค์รวมความงามที่แยบคายและลึกซึ้ง          

...รักและเคารพ..อาจารย์วิรัตน์ ครับ