คงไม่มีเห็นต่างครับอาจารย์

แต่ที่อยากแบ่งปันด้วย   คือ

จิตสำนึก  ของ  ทั้งเจ้าของกิจการ  และลูกจ้าง

เป็นเรื่องสำคัญยิ่ง   หากไม่มีตรงนี้  CSR มันก็ออกมาแบบบิดๆเบี้ยวๆ  

นึกว่า NGOs ไปขอเงินแล้วก็แบ่งเศษเงินให้

ดังหลายเรื่องที่เราพร่ำสอนกัน  

แต่มันกลับกลายพันธุ์ไปได้

ความจริงกฏหมายก็มีบังคับว่า  

การปล่อยน้ำเสีย หรือของเสีย  ลงสู่คูคลอง 

โดยไม่บำบัดให้ได้มาตรฐานเสียก่อนนั้นอันตรายมาก

เขาก็เปิดเครื่องบำบัดตอนเจ้าหน้าที่ไปตรวจ

นอกนั้นปิดเครื่องเพราะต้นทุนสูงไม่คุ้ม  

นี่มันจิตสำนึกล้วนๆ

เฉกเช่น CSR หากไม่มาจากใจจริงของผู้บริหาร   ก็ลำบาก

ทางแก้คงต้องพูดคุยกันจนเข้าใจให้ได้

คุณมีชัย  ที่สมาคมพัฒนาประชากรและชุมชน  

ผมถือว่าเขาประสบผลสำเร็จนะ  

แต่เราอยากเห็นให้มีมากเต็มแผ่นดินเลย  

ต้องร่วมมือกันเป็นมหภาค 

มิใช่ใครคนใดคนหนึ่งแน่ครับ