ร้องไห้เป็นสิ่งที่มีประโยชน์อย่างที่หลายท่านได้แสดงความเห็นมาแล้ว แต่หากเราเลือกทางออกให้กับตัวเองโดยการร้องให้บ่อยๆ ผมเกรงว่านานๆเข้าจะกลายเป็นคนซึมเศร้า หดหู่ บ่อน้ำตาตื้น ดังนั้น ร้องไห้แต่พองาม นานๆครั้งดีกว่าครับ ส่วนเรื่องราวต่างๆที่สุมอยู่ในอก น่าจะหาทางออกโดยหาใครสักคนที่เราคิดว่าไว้ใจเขาได้ มาเป็นที่ระบายความใจใจและเป็นที่ปรึกษาครับ บางที่เขาอาจมองเห็นทางออกในมุมที่เรามองไม่เห็นก็ได้ครับ