สวัสดีค่ะอาจารย์แผ่นดิน

เป็นความอิ่มเอิบในความรู้สึกของเช้านี้ ก่อนทำงานค่ะ..

กับบรรยากาศที่แสดงถึง "รากเหง้า" ของชีวิต ที่อาจารย์บรรจงเล่า.. 

(ชอบคำนี้เช่นเดียวกับอาจารย์ค่ะ)

ทำให้ได้คิดอีกแล้ว..

ทุกย่างก้าวของชีวิตขณะนี้ กำลังพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ..ทุกหนทาง

ที่จะ "รักษ์" สิ่งเหล่านี้ไว้ (ก่อนที่จะโอกาสจะหมดไป)

โดยเริ่มทำเอง-บอกล่าวด้วยการนำสู่หลักสูตรท้องถิ่น-หลักสูตรชีวิตพอเพียงของโรงเรียนค่ะ..

เรียนเพื่อรู้  เรียนเพื่อใช้  เรียนเพื่อรักษ์

เพื่อตระหนัก เพื่อหวงแหน เพื่อคลายเขลา

เพื่อท้องถิ่น ล้านนา ภูมิลำเนา เพื่อค้นเอา "คุณค่าภูมิปัญญาไทย"

(ขอเป็นหนึ่งแรงที่ท้องถิ่นล้านนาค่ะ..)

 ความเอ๋ยความทรงจำ ช่างงดงามยิ่งนัก..

 สวัสดีปีเสือยิ้มแย้ม.. แด่ครอบครัวที่แสนอบอุ่นของอาจารย์ด้วยค่ะ