เลยได้ความรู้ไปด้วยนะครับคุณครูอ้อยเล็ก ว่าดอกที่หมือนกับดอกผักบุ้งหรือดอกยี่โถนั้นเขาเรียกว่าบานบุรี มันออกดอกเปรี้ยงปร้างดีนะครับ

ดวงจันทร์ตอนโพล้เพล้กับทางเกวียนนี่ หากเคยทำนาหรือไปเข้าป่าหาฟืนและหาไม้มาทำบ้านกับก่อสร้างสิ่งสาธารณะนี่ จะรับรู้ว่ามันเป็นห้วงเวลาเสร็จการงานประจำวันที่เรากำลังหมาดเหงื่อ ลมโชยยามเย็นก็ยิ่งทำให้ทั่วผิวกายที่หมาดเหงื่อกลายเป็นความชื่นเย็น การเสร็จสิ้นการงานเมื่อท้ายวันจึงเป็นรางวัลชีวิตให้ได้ความรื่นรมย์ใจ เบิกบานแจ่มใส มีความปลื้มปีติและมีความสุขอย่างที่สุด ต้องร้องเพลงและผิวปากทอดหุ่ยเลยทีเดียว เป็นบรรยากาศแห่งความสุขและสมหวัง

ผมเองนั้น นอกจากนึกถึงบรรยากาศอย่างนั้นแล้ว ก็มักนึกถึงบรรยากาศของลานบ้านและชานเรือนด้วย หลังหน้าเกี่ยวข้าว ก็จะเป็นช่วงการซ้อมแตรวงเพื่อรอถึงเทศกาลงานบวชนาคเดือนห้าเดือนหกกระทั่งย่างเข้าเดือนแปด ในคืนเดือนหงายนั้นแสงเดือนเพ็ญก็จะสว่างจ้า พวกผมก็จะออกไปนั่งต่อเพลงกลางลานบ้าน สลับกับซ้อมเป่าและเดินแห่ไปตามทางเกวียนใต้แสงจันทร์ จนทำนองเพลงอยู่ในหัวและเดินเกาะกลุ่มกันไป รู้จังหวะกันและกัน รู้ผัสสะของกลุ่มก้อนและองค์ประกอบแวดล้อมเมื่อเล่นแตรวง จนกระทั่งทั้งคณะสามารถเดินเหมือนมีจิตใจเดียวกัน แล้วก็เริ่มออกงาน เป็นอย่างนี้ทุกปี จึงเป็นบรรยากาศของความสร้างสรรค์ในด้านที่ลึกซึ้งและละเอียดอ่อนของชีวิต 

ขอบคุณรูปดอกไม้และคำอวยพรปีใหม่อีกครั้งครับ มีความสุขมากๆเช่นกันครับ