ที่ร้ายกว่าถูกทำร้ายร่างกายเอาสร้อยทองก็คือ ได้วัตถุมงคลไปแล้ว เชื่อมั่นในวัตถุมงคลจน “ตั้งตนอยู่บนความประมาท” นี่ซิร้ายแรง  เคยได้เห็นเหยื่อเหตุการณ์สาม จ.ชายแดน  ถูกยิงตาย ด้วยเหตุเชื่อมั่นว่ามีของขลัง ยิงไม่ออก/ ถึงออกก็ไม่ถูก  แต่ท้ายสุดก็สิ้นชีพ  แล้วพวกที่มีความเชื่อเช่นนี้ก็หาเหตุผลมาอ้างอีก ว่าที่ถูกยิงตายเพราะปฏิบัติต่อของขลังไม่ถูก เช่น กินมะละกอ-หน่อไม้-พูดโกหก-ผิดลูกผิดเมีย-ลอดราวผ้า ฯลฯ สารพัดจะหาเหตุผลมาอ้าง  ผมเคยพูดกับคนใกล้ชิดที่คุยกันได้และเล่นวัตถุมงคล  บอกว่า ถ้าเชื่อในอภินิหารของพระแล้วเป็นเหตุให้ตั้งตนอยู่บนความประมาทแล้วนั่นไม่ใช่พุทธ  เพราะพุทธสอนให้ตั้งตนอยู่บนความไม่ประมาท  เหมือนกับที่เกจิดังเคยกล่าวไว้ว่า "กูจะคุ้มครองพวกมึงได้ยังไง มึงขับรถเร็วเป็นร้อย กูกระโดดลงตั้งแต่ความเร็วแปดสิบแล้ว..."  ดังนั้นถ้าจะเล่นวัตถุมงคลพวกนี้ในฐานะศิลปะหรือของสะสมก็ไม่ว่ากัน ใครจะเอาไปแขวนในฐานะของสวยงามก็ไม่ว่ากัน แต่ถ้าแขวนแล้วเป็นเหตุให้ตั้งตนอยู่บนความประมาท นั่นเป็นหนทางแห่งหายนะเลยทีเดียว