อ่านถึงช่วงกลางที่เห็นภาพเด็กน้อย ยังคิดอยู่ว่า เอ..แล้วเขาจะได้รับสิทธิการรักษาพยาบาลหรือไม่ เด็ก ๆ จะได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันโรครึเปล่า ...อ่านต่อมาจึงเห็นคุณเอกเล่าถึง การได้รับสิทธิการรักษาพยาบาลหรือการศึกษา
พี่สีตะวันครับ เป็นมุมมองของบุคลากรสาธารณสุขเลยนะครับ ที่จะคิดในเเง่มุมนี้ก่อนอื่นเลย:) ทุกอย่างเปลี่ยนแปลง กระเเสโลกาภิวัฒน์ที่เเรงเร็ว ไม่ยกเว้นแม้กระทั่งซาไกในป่าลึก
ผมอ่านเขียนคุณที่ไร ทำให้มองเห็นภาพ เหมือนอยู่ในบรรยากาศจริงทุกที
ผมคิดตามประสาของผมนะครับ ว่าความเป็นอยู่ของคนป่าเขาอยู่แบบพึงพิงภูมิปัญญา เขาเรียนรู้ เจนจัด
ในเรื่องป่า ผมไม่อยากเห็นสังคมเอาเขามาเป็นสินค้าเชิงธุรกิจการท่องเที่ยว แล้วเปลี่ยนวิถีชีวิตของเขา
เรื่องน่าห่วงคือคนเมืองกำลังไล่ที่คนป่า (ผมคิดมากไปไหมนี่)
โอกาสนี้มาเรียนเชิญท่านร่วมเป็นวิทยากรค่ายจิตอาสาที่ไทยรัฐวิทยา 63 ยโสธร ครับผม
ผอ.พรชัยครับ ผมจะได้เจอพี่เกียรติศักดิ์ ไม่กี่วันนี้คงได้คุยเรื่องนี้กัน(ค่ายที่ รร.ไทยรัฐ ๖๓) ผมจะหาเวลาไปร่วมนะครับ แต่ต้องดูช่วงเวลาก่อนครับ เราคาดว่า งานชิ้นใหญ่ที่ทำให้ สรพ.คงเสร็จเเล้ว (หนังสือที่ผมเขียนร่วมกับพี่เกียรติศักดิ์) ขอบคุณท่าน ผอ.มากครับ ...ผมก็อยากไปครับ ไปสัมผัสวิถีวัฒนธรรมคนอีสาน รวมถึงไปทำกิจกรรมดีๆ กิจกรรมจิตอาสา
ตอนแรกพี่ก็คิดว่า น้องเอกจะเป็นหนุ่มที่ชอบเดินเล่น
รับแอร์เย็นๆแถวสยามพารากอน ไม่นึกว่าจะสะพายเป้
ลุยป่ากะเขาได้ เพิ่งรู้นะว่า เงาะปา - ซาไก มีตัวตนจริงๆ
ครู ป.๑
ปีใหม่นี้ครูยังไม่ได้เลื่อนชั้นเหรอครับ??
เป็นธรรมดาครับ หลายท่านมองว่าผมเป็นหนุ่มเมืองกรุง สำอาง เอ...แล้วจะลุยๆได้หรือ เหตุผลเดียวที่ผมบอกให้ ครูธนิตย์ครับ ผมเด็กดอยตัวจริง เสียงจริง
สวัสดีปีใหม่ 2553 อีกครั้งนะคะ มาติดตามสารคดีที่นำเสนอได้สาระมากๆค่ะ.. มีความเข้าใจในการดำรงชีวิตของชาวซาไก..และขอชื่นชมนักเดินทางป่าทุกท่านที่มีความอึดกันทุกท่านค่ะ
ครูรินดา ครับ
ขอบคุณ การ์ดสวยๆ ดอกลิลลี่งามๆครับ ขอให้พรดีๆนั้นย้อนกลับไปยังครูรินดาด้วยเช่นกันครับผม
สวัสดีค่ะคุณจตุพร
....ได้ความรู้เพิ่มค่ะ...โอ้ ว้าว...เงาะสวมกางเกงยีนส์ แล้วนะเนี่ย....
....พัฒนาไปเยอะ แต่ที่อยู่อาศัย ยังเป็นเหมือนในภาพเหรอค่ะ หรือ มีบ้านที่ถาวรกว่านี้...
คุณปิ่นธิดา ครับ
เป็นเสื้อผ้าที่คนเมืองบริจาคให้คนป่า "เงาะป่า" ได้สวมใส่ครับ ชาวซาไกกลุ่มนี้อยู่ใกล้ชิดกับคนเมืองพอสมควร อย่างที่ผมบอกว่า เขากำลังปรับตัวครั้งใหญ่ครับ
น่ารัก ไร้เดียงสา ธรรมชาติมากๆค่ะ พี่เอก...
ชอบน้องคนนี้จัง
น้องพอลล่าครับ เด็กๆไม่ว่ากลุ่มชาติพันธุ์ไหน ก็ยังคงความเดียงสา น่าเอ็นดูครับ
ภาพสวย ได้ความรู้ด้วยครับ
เป็นทริปที่ดีเยี่ยมและน่าจดจำมากๆครับ
ถ้ามีโอกาสอยากไปบ้าง
น้องคาปูฯ ครับ
เป็นทริปที่ผมประจำใจ ยกให้เป็นทริปแห่งปีเลยครับผม
สวัสดีค่ะ
- รออ่านตั้งนาน
- พิมพ์ออกไปแจกเด้ก ๆ อ่านด้วย
- ขอขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากครับครูคิม...คงต้องให้เด็กไปค้นคว้าต่อนะครับ รายละเอียดที่เขียนลงไปไม่เยอะเท่าไหร่ครับ