- สวัสดีครับ
- เป็นบันทึกแรกที่เขียนแล้วหงอยเหงามาก เพราะไม่มีคนเข้ามาแลกเปลี่ยน
- ก็ดังที่ทราบซึ่งผมได้เปรยแล้วว่าบางทีบันทึกนี้อาจตรงจนเกินไป และไม่เหมาะต่อการสื่อสารแบบตรง ๆ เช่นนี้
- แต่เมื่อมีคนมาแลกเปลี่ยน...ผมก็จะไม่ลบทิ้ง...
- และเชื่อว่าหลายท่านจะเข้าใจในความหมายที่ผมซ่อนเร้นในบันทึกที่เกี่ยวกับการช่วยเหลือดังที่ควรจะมีและควรจะเป็น
- เรามีอิสระพอที่จะเลือกทางเดินให้กับชีวิต...
- ผมเองก็กำลังรออ่านบันทึกดี ๆ จาดคุณกรรณิการ์เช่นกันนะครับ
- และจะเป็นกำลังใจให้ขับเคลื่อนอย่างมีพลัง,,,เสมอไป
- โชคดีและมีความสุขกับการใช้ชีวิต นะครับ