คนที่กำลังท้อแท้จะรู้ดีและบอกความรู้สึกนี้ดีที่สุด

พี่แก้ว กำลังคิดย้อนกลับไปว่าเคยท้อแท้ไหม

เราอาจไม่เคยท้อแท้ มาก่อน มีเพียงเสียใจเล็กๆน้อย ไม่นานก็หาย

ถ้าเรารู้ว่าจะเผชิญปัญหาที่ทำให้เรารำคาญอยู่บ้าง เราก็หาหนังสือที่อ่านแล้ว ทำให้เราทำใจได้ แล้วคิดหาแง่ดีของคนที่ทำให้เรารำคาญและแผ่เมตตาให้เขาก่อนที่จะพบกัน

กรณีที่พี่พบผู้ป่วยกำลังท้อแท้

เราจะไม่เคยบอกให้เขาสู้สู้ เพียงแต่ให้เขาตั้งเป้าหมายสั้นๆ ว่าวันนี้เขาจะกินข้าวได้ไหม นอนหลับไหม เพื่อจะได้มีกำลังกายที่ดี ส่วนกำลังใจก็อาศัยญาติและเจ้าหน้าที่คอยดูแลไม่ให้เขารู้สึกว่าเป็นอุปสรรคในการดำเนินชีวิต เขาต้องการอะไร เราก็พยายามตอบสนองให้ได้ดีที่สุด เมื่อเริ่มทำใจได้แล้วเราอาจหาเพื่อนที่มีปัญหาเช่นเขามาคุยด้วย(เพื่อนช่วยเพื่อน) จะทำให้เขาเผชิญปัญหาได้ แต่ต้องใช้เวลาค่ะ