การเรียนศิลปะเป็นศาสตร์ที่ละเอียดอ่อน..ต้องฝึกทำบ่อยๆประจำ..ครูอ้อยเล็กรู้สึกถึงบรรยากาศความสุขในสมัยที่เรียนที่อาชีวศึกษานครปฐมได้ดี..เราเรียนกันในที่กว้างๆที่เรียกว่าSHOPมีชั้นลอยข้างบน ห้องพักครูชั้นล่าง 1 ห้องนอกนั้นโล่งหมด เพื่อสะดวกในการวาดภาพ ตั้งหุ่นนิ่ง หรือจัดมุมทำกิจกรรม ตลอดจนสื่อต่างๆของอาจารย์ที่จะใช้สอนพวกเรา..ครูและนักเรียนใช้ชีวิตวาดรูปสาละวนกับการวาดบ้าง พิมพ์ภาพบ้าง มัดย้อมบ้าง ปั้นบ้าง เรียนหัตถกรรมก็ทำพวงกุญแจ กระเป๋าหนัง ฯลฯ วันนึงๆเราอยากให้มี 48 ชั่วโมงเพื่องานเราจะได้เสร็จ  ครูวาดรูปโปสเตอร์ใหญ่ๆเราก็จะช่วยครูเปลี่ยนน้ำ ล้างพู่กัน วนเวียนอยู่ใกล้ครูทั้งหญิงทั้งชาย ครูกินข้าวเราก็ไปเอาน้ำมาไว้ไห้ ครูกินเสร็จเราก็เอาชามไปล้าง เป็นอย่างนี้ตลอด 3 ปีเต็มที่เรียนศิลปะ..ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้าพวกเรามีเวลาเราจะไปหาครูเราที่อาชีวศึกษานครปฐม..ไปแต่ละทีครูก็จะถามถึงคนนั้นคนนี้..ครูมีสีหน้าแจ่มใสที่เห็นลูกศิษย์ได้ดี..