สวัสดี ครับ

คุณคนไม่มีราก....ทำให้คนที่เข้ามาอ่าน แล้ว เกิดความตระหนักครับว่า...การก้าวย่างไปบนเส้นทางของชีวิตนั้น...ต้องมี  ต้องพบความเหนื่อย และอ่อนล้า...แต่หากศรัทธาและเชื่อมั่นแล้ว ..ไม่มีสิ่งใดทัดทานได้

....

ผมเคย...อ่านtext book สมัยเรียน ด้วยความยากลำบาก....

และผมก็คิดแบบนี้  ...ศรัทธาและเชื่อมั่น...

ทุกวันนี้ ..แม้นจะไม่เก่งกล้า...แต่ก็สรุปประเด็นได้

....

 

ปอดกลางกรุง....เป็นความสดชื่น ท่ามกลางความไม่หยุดนิ่ง

การนิ่งแบบนี้....มีหรือที่จะไม่อยากก้าว

ชีวิต มิใช่เครื่องจักร หากหยุดพักแล้ว ย่อมก้าวได้เสมอ

....

ทุกสิ่งที่ผ่านมา...ไม่เคยเหนื่อยล้าเสียทั้งหมด

หากเราเชื่อมั่นและศรัทธา....มีหรือจะไปไม่ถึงฝัน

อ่านบันทึกแบบนี้ แล้ว มีพลัง นะครับ

ขอบคุณ....จิตสำนึก ดี ดี ที่มีร่วมกันในชุมชน แห่งนี้ ครับ