- สำหรับผมให้ความสำคัญกับการทักทายพอ ๆ กับการแลกเปลี่ยน เพราะการที่คนอื่นเข้ามาทักทายแต่ไม่แสดงทัศนะอื่นใดเกี่ยวกับบันทึกของเรา นั่นก็เท่ากับว่า เป็นการเห็นด้วยกับเรื่องราวที่เราสื่อสารออกไป
- การเขียนบันทึกของผม ไม่เน้นเรื่องการเสนอทัศนะเพื่อนำไปสู่การแลกเปลี่ยนทัศนะ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ให้ความสำคัญในประเด็นการแลกเปลี่ยน ...
- ผมต้องการเพียงการสื่อสารเรื่องราวต่าง ๆ ไปยังผู้รับสาร... รายงานเหตุการณ์และนาฏกรรมนั้นเป็นที่ตั้ง ส่วนความรู้หรือกระบวนการที่เรียกว่า KM หรือไม่นั้นผมไม่ถึงกับต้องติดยึดเสมอไป
- การนำเสนอ KM กับนิสิต..ต้องสนุก มีชีวิต ชวนฝันและสะกิดใจได้ง่าย , สัมผัสได้โดยไม่จำเป็นต้องตีความ และต้องจินตนาการได้ จึงจะเกิดผล จากนั้นค่อยลงสู่กระบวนการที่เป็นสารัตถะอื่น ๆ โดยเฉพาะการจัดการความรู้...
- นั่นคือ เหตุผลว่าทำไมบันทึกผมจึงมีบรรยากาศเช่นนั้น...และเมื่อนำไปเผยแพร่ต่อนิสิต เขาก็จะเกิดแรงบันดาลใจ และปฏิกริยาที่จะเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้และจัดการความรู้
- ขอบคุณครับ