สวัสดีครับอาจารย์ขจิตครับ
- การสวดมนต์และการมีสติเป็นวิธีดูแลกันในห้วงเวลาที่สำคัญได้ดีที่สุด
- นอกจากการสวดให้เป็นเครื่องสร้างกำลังแห่งสติในขณะอยู่ในห้วงเปลี่ยนผ่านของชีวิตนั้น ในมุมมองผมก็คิดว่าวิธีคิดและแนวปฏิบัติในโพฌชงค์ ๗ นั้น เป็นกระบวนการเรียนรู้และปฏิบัติเจริญสติภาวนา ที่ทำให้การทำงานและการดำเนินชีวิต เป็นการปฏิบัติเข้าถึงธรรมอย่างดีไปด้วยเลยนะครับ
- ผมเคยมีบทเรียนในการดูแลผู้ป่วยในห้วงวิกฤติของชีวิตหลายครั้ง ทั้งในผู้ป่วยจากการติดเชื้อเอชไอวีขั้นสุดท้าย พ่อ ญาติพี่น้อง และผู้ที่เคารพนับถือ แต่เดิมที่ไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตมาก่อนต่อสภาวการณ์นี้ ก็เป็นทุกข์และทำอย่างเจ็บปวด โศกเศร้าครับ
- แต่พอผ่านบทเรียนชีวิตพอสมควรแล้ว ก็เห็นอีกมิติหนึ่งว่า ในห้วงเวลาอย่างนั้น เราจะได้เห็นบทสรุปที่ดีที่สุดของชีวิตปัจเจกและการอยู่ร่วมกันของคนเราเลยว่า สิ่งที่สั่งสมมาตลอดชีวิตเพื่อนำออกมาใช้ดูแลกันยามนั้น สิ่งใดมีความสูงส่ง งดงาม และดีงาม อย่างแท้จริง
- ผมได้เห็นทุกครั้งว่าการดูแลกันทางจิตวิญญาณและชีวิตด้านใน เป็นสิ่งสำคัญมากเลยครับ แต่จะให้เกิดขึ้นในยามที่จำเป็นไม่ได้ ต้องทำอยู่ในชีวิตประจำวันอย่างสั่งสม หลักอย่างโพฌชงค์ ๗ เลยเป็นคำตอบอย่างหนึ่งที่ดี ผมเองนั้นก็เลยนำมาศึกษาและเรียนรู้ปฏิบัติอย่างขั้นอนุบาลครับ
- มีความสุขครับอาจารย์ เมื่อวานแทนได้ไปงานเกษตรแฟร์ของ ม.เกษตรกำแพงแสน ผมก็ไปซื้อผักมาหอบใหญ่ ประเดี๋ยวก็จะนั่งปาตี้ผักต้มสักหน่อยครับ