..ท่านรองฯครูอ้อยเล็กเป็นคนหนึ่งที่ใช้สมองขวาไม่ได้เรื่องเลย...ถ้าจะใช้ตรงๆเรียนพอมาประยุกต์ใช้กับซีกซ้ายพอได้..แต่จะใช้ซีกขวาทั้งหมดเป็นเรื่องทุกข์มากๆที่โรงเรียนมีเยอะค่ะพวกซีกซ้าย..พอจะต้องไปเรียนซีกขวาไล่ไม่ค่อยจะไป..ต้องเป็นไข้ไม่สบายแวะเข้าห้องพยาบาลไปเลยค่ะ..จากการสังเกต(แต่ขี้เกียจทำวิจัยเพราะอะไรๆก็วิจัยเลยขี้เกียจค่ะเอาภูมิปัญญาสังเกตบ้างก็ได้ฮี่ๆ) เด็กจะรู้สึกมีความสุข กับการเรียนในวิชา ศิลปะ ดนตรี และสุขฯพละค่ะ เพราะเหมือนเขาได้ปลดปล่อยอารมณ์เศร้าหรือความทุกข์จากที่ได้รับจากทางบ้านมาหาที่พึ่งพิงทางใจคือร่วมกันเล่นร่วมกันเรียนกับเพื่อนกับครูในกลุ่มวิชาเหล่านี้..แล้วทำให้เขาลืมอารมณ์เหล่านั้นไปชั่วขณะ..ถึงเวลากลับบ้านไม่ค่อยอยากกลับ..ผลพลอยได้คือ ครูกลุ่มสาระเหล่านี้เลยเก็บเด็กมาปั้น จนเป็นดาวไปหลายดวง..แต่ครูกลวงเพราะเด็กเหล่านี้ยากจนทั้งนั้นเลย..เด็กมีฐานะสบายอกสบายใจเรียนไม่ค่อยเก่งมีตังค์ติวซะ...พ่อ-แม่มีตังค์ยัดลูกเข้าเรียนได้อีก...บ่นมากไปไหม...แต่เด็กยากจนที่มีทักษะทางด้านการใช้สมองซีกขวาได้อย่างเก่งกาจก็มีอยู่ไม่น้อยแต่ก็ต้องอาศัยโชควาสนาที่ใครจะไปพบพานำช้างเผือกออกจากป่า..มาเรียนเพื่อเป็นแพทย์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ต่อไปในอนาคตค่ะ..