สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก
- ดีจังค่ะ แป๋มเองแม้จะยังไม่มีครอบครัว.. ยังไม่มีลูก
- การทำงานแบบหามรุ่งหามค่ำในอดีตที่ผ่านมา ตอนที่อยู่โรงเรียนเดิม วันหยุดแทบไม่ได้กลับบ้านเลย
- แถมช่วงปิดภาคเรียนก็เช่นกัน ถึงเวลาอาหารพ่อจะโทรมา"ทานข้าวหรือยังลูก"
- ทุกคนจะทราบดียามที่แป๋มทำงาน จิตใจจะจดจ่อที่งาน ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ไม่ค่อยดีนัก สุขภาพแย่แถมทำให้ผู้อื่นเป็นห่วง
- วันนี้แป๋มย้ายกลับมาอยู่บ้านเราแล้วค่ะ พ่อแม่และน้องๆค่อยคลายความกังวลว่าจะไม่ทานข้าว (เพราะลืม)
- ถึงเวลาเสียงโทรศัพท์จากชั้นล่างตามค่ะ "ลูกลงมาทานข้าวได้แล้ว"
- ช่วงนี้ไม่ได้ทำอาหารทานเองค่ะ จดจ่ออีกแล้วกับงานดุษฎีฯและทำสื่อการสอน..
- มอบหน้าที่ให้บุพการีไปก่อนค่ะ แต่อย่างน้อยการอยู่บ้านทานข้าวกับครอบครัวทุกวัน เป็นสิ่งหนึ่งที่แป๋มภูมิใจไม่เหินห่างกัน
- เป็นตัวแทนลูกทุกคนเพราะน้องๆตอนนี้ไปประจำที่ต่างจังหวัด ช่วงเขาพักก็จะกลับมาพบกันอีก เช่นนี้ตลอดค่ะ
- อ้าว..คุยเพลินเลย ได้คุยกับคุณ คนไม่มีราก แล้วเพลินค่ะ...ดูสิคะ ยาวเชียว อิอิ..
บอกรักพ่อกันกับดอกไม้วันพ่อดอกนี้กันนะคะ