สวัสดีครับพี่วัฒน์ ศรีสว่างครับ : แปลกจริงครับ วันสองวันมานี้กำลังคิดถึงอาจารย์ ดร.มงคล เอี่ยมสำอางค์อยู่พอดีเลย ผมกำลังทบทวนประสบการณ์และความทรงจำต่ออาจารย์เพื่อเขียนบันทึกไว้เป็นการน้อมคารวะและรำลึกถึงท่านน่ะครับ
บทความนี้เขียนขึ้นโดยมีการพัฒนายุทธศาสตร์การคิดเชิงระบบแบบอิทัปปัจจัยตาและวงจรปฏิจจสมุปบาทในการวิจัยของอาจารย์ ดร.มงคล เป็นแรงบันดาลใจครับ
แล้วก็แปลกครับ เมื่อตอนทำ ป.โท มอชอ.นั้น เป็นช่วงครบรอบ ๒๐ ปีของคณะศึกษาศาสตร์พอดี ทางคณะก็ชวนเชิญทั้งหน่วยงานและนักศึกษาให้จัดกิจกรรมวิชาการกัน อาจารย์อาคม ไทยรินทร์ โดยการมอบหมายของคณบดีฯ(รองศาสตราจารย์ประจักษ์ สุดประเสริฐ)และหัวหน้าภาค เป็นแม่งานที่มาชวนพวกเราจัดกิจกรรม
จำได้ว่าผมกับเพื่อนและพี่แม้ว(อาจารย์สัมพันธ์) ขอลดงานที่เป็น Social event แล้วประสานงานให้เป็นเจ้าภาพกับคณะจัดสัมมนาทางวิชาการด้านการศึกษากับการพัฒนา ซึ่งพวกเราก็กราบนมัสการอาราธนาเชิญเจ้าประคุณพระเทพเวที ให้ได้เมตตาไปบรรยายและปาฐกถาพิเศษ ซึ่งต่อมาก็คือ พระธรรมปิฏก และ พระพรหมคุณาภรณ์ สดมภ์หลักท่านหนึ่งแห่งงานปัญญาทางพุทธธรรมของประเทศไทยและสังคมชาวพุทธ ที่ต่อมาอีกกว่า ๑๐ ปี ผมก็ได้นำเอางานนิพนธ์ในหนังสือ พุทธธรรม ของท่าน ออกมานั่งค่อยๆศึกษาซึ่งเรื่องการทำงานเชิงปัญญาจากภายในโดยวิธี โยนิโสมนสิการ อย่างในบทความนี้ เป็นผลสืบเนื่องอย่างหนึ่งของการค่อยเรียนรู้จากการนำไปใช้ทำงาน เมื่อได้บทเรียนอย่างไรก็นำมาแบ่งปันและถ่ายทอดไว้ตามแต่จะมีคนสนใจน่ะครับ ทั้งๆที่เรื่องนี้ อาจารย์ ดร.มงคล เอี่ยมสำอางค์ ก็ได้สอนและกระตุกความคิดให้ตั้งแต่ตอนเรียนอยู่ มอชอ. และเมื่อตอนจัดกิจกรรมวิชาการครั้งนั้นของพวกเรา ก็ได้กราบนมัสการเจ้าประคุณพระเทพเวที (ป.อ.ปยุตฺโต) ที่นิพนธ์งานเขียนพุทธธรรมที่ผมนำเอามาศึกษาในเกือบ ๑๐ ปีต่อมา ขึ้นเหนือไปบรรยายพิเศษให้กับกลุ่มนักศึกษาและครูอาจารย์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ตั้งนานแล้วครับ
แรกๆก็ดูจะเป็นหัวข้อหนึ่งที่น่าสนใจเล็กๆ แต่ยิ่งศึกษาไปเรื่อยๆก็ยิ่งเห็นพรมแดนและความเชื่อมโยงอันกว้างขวาง โดยเฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวกับงานวิจัย งานความรู้ และงานสร้างความลึกซึ้งทางการคิดอย่างเป็นระบบ เลยก็นึกถึง อาจารย์ ดร.มงคล เอี่ยมสำอางค์ ของเราครับ
รุ่นของพี่นี่ผมรำลึกถึงทั้งรุ่นได้อย่างดีครับ แต่ให้นึกชื่อนี่คงจะนึกไม่ค่อยออกเสียแล้วครับ .... พี่พงษ์ศักดิ์ พี่แม้ว พี่พิมาน หวาน พี่ขวด พี่ต่อม พี่พรรณิภา...อืม นึกออกและจำได้หลายคนเหมือนกันครับ แต่ปนๆรุ่นกันหรือเปล่าก็ไม่รู้ หากนั่งคิดทบทวนสักหน่อยผมว่าผมน่าจะจำได้หมดครับ