ผศ. พูลศิริ กิจวรรณ หัวหน้าระดับ ม.5 ได้เขียนคำไว้อาลัยลูกศิษย์ไว้ว่า . . .

ถึง ศุภวิชญ์

            ครูได้รู้จักกับคุณครั้งแรกในระดับ ม.5 โดยเพื่อนสนิทของคุณพามาสวัสดีครู และครูได้ถามว่า "สบายดีนะคะ" คุณก็ตอบครูว่า "สบายดีครับ ผมมีเวลาน้อย" ซึ่งคำพูดนี้ครูก็ไม่ได้คิดอะไร ต่อมาครูก็ได้ยินคำว่า “มีเวลาน้อย” อีก 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อคุณกำลังติววิชาคณิตศาสตร์ให้เพื่อนๆ 4-5 คน ครูได้ทักว่า “ขยันกันจริงนะ” คุณก็ตอบมาว่า “ผมมีเวลาน้อย ต้องช่วยเพื่อนๆ” และอีกครั้งในกิจกรรมกีฬาสี ได้เห็นคุณมีความมุ่งมั่นในการทำมาก คุณบอกครูว่า “มีเวลาน้อยต้องรีบทำกิจกรรม” ซึ่งคำว่า “มีเวลาน้อย” ของคุณ ในวันนี้ครูเข้าใจแล้วว่ามันเป็นอย่างไร. . .

            สุดท้ายนี้ครูขอให้ดวงวิญญาณของคุณสุขสงบ และความดี ความงามที่คุณทำไว้จะอยู่ในความทรงจำของเพื่อนๆ และคณาจารย์ ตลอดกาล