บันทึกของอาจารย์ ทำให้ผมได้นั่งคิดกับตัวเองเงียบครับ

เราล้วนเกิดมาเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ และ ไม่มีใครที่ไม่อยากทุกข์ แต่ก็ต้องทุกข์ด้วยเหตุ ปัจจัย ใดก็ตาม สิ่งที่ทำได้คือ หยุดทุกข์(ซึ่งอาจจะยาก และยากมากสำหรับหลายคน)  ก็คงต้องอาศัยการฝึกฝนในการทำใจ

ดังนั้น การที่ทำให้ เราทุกข์ก็ดี คนอื่นทุกข์เพราะเราก็ดี ก็ควรที่จะหลีกเลี่ยง  

คิดได้อย่างนี้สังคมคงสันติสุข และง่ายๆเลยเราเองก็สันติสุขในใจ

ขอบคุณครับ