สวัสดี ครับ
2.
เมื่อ ศ. 20 พ.ย. 2552 @ 13:09
............น้องชาย..เคยพูดว่า....
....ชีวิตคนเราเนี่ย!! เลือกเกิดไม่ได้ จริง ๆ ถ้าเลือกได้ ก็ไม่อยากเกิดมาอยู่ในสภาพแบบนี้
แต่เมื่อเกิดมาแล้ว.....ต้องยอมรับและเลือกที่จะอยู่
อยู่อย่างไรให้รู้ว่า แม้นเกิดมามีตำหนิทางร่างกาย....แต่หัวใจกลับไร้ร่องรอยแห่งตำหนินั้น..... ต้องสวมหัวใจสิงห์ ให้แกร่งกว่าคนปกติ หลายเท่าตัวนัก
เพราะหัวใจที่แกร่งเป็นเสมือนเกาะที่ห่อหุ้ม ให้ฟันฝ่าอุปสรรค ที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า...
ของนอกกาย... เป็นตำหนิ มองผ่านเผิน...อาจไม่เห็นคุณค่า แต่เมื่อกล้าสู้โลกแล้ว....ฝันไว้เช่นไร ก็ไม่เคยไกลเกินเอื้อม
น้องชาย ..เคยท้อถอยเพราะการเดินที่ล้มแล้วก็ลุกอยู่เสมอ ๆ...
.... คนเรามีตำหนิกันไปคนละแบบ แต่เมื่อรู้ว่าตำหนิของตัวเองมีมากกว่าปกติ ก็ต้องกัดฟันสู้....ให้มันรู้ไปเลยว่า หัวใจแบบนี้แหละ...แข็งแกร่งพอที่จะก้าวต่อไป ให้สมกับที่เกิดมาแล้ว.... ไม่เสียดายที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อและแม่คนหนึ่งเหมือนกัน....
ขอบพระคุณ คุณครูวรางค์ภรณ์ มากนะครับ